به نقل از تلگراف، بیماری که تنها با نام «پل» معرفی شده، یکی از هفت نفری است که در یک آزمایش شرکت کردهاند تا مشخص شود آیا این فناوری نوآورانه میتواند کیفیت زندگی آنها را بهبود ببخشد یا خیر.
تمام این افراد به اختلالات شدید عصبی مانند آسیب نخاعی یا بیماری نورون حرکتی (MND) مبتلا هستند و در راه رفتن با مشکل مواجهاند. آنها برای برقراری ارتباط از رایانه، تلفن همراه یا تبلت استفاده میکنند. پل نخستین بیمار انگلیسی است که به این تراشه مجهز شده است. این تراشه در بیمارستان NHNN وابسته به دانشگاه کالج لندن در مغز او کاشته شد و وی تنها یک روز پس از جراحی توانست نمایشگر رایانه را با افکار خود کنترل کند.
پل در این باره میگوید: «اگر بگویم برای انجام جراحی مغز دچار استرس بودم، کم گفتهام. اما وقتی درباره این پژوهش شنیدم، کنجکاو شدم ببینم آیا میتوانم از این فناوری برای افزایش آزادی عملکردم استفاده کنم یا نه.»
ایمپلنت N1 شرکت نورالینک به اندازه یک سکه ۱۰ پنسی است و از طریق ۱۲۸ رشته که نازکتر از تار مو هستند به مغز انسان متصل میشود. این رشتهها به حدود هزار الکترود متصلاند که روی سلولهای مغزی قرار میگیرند و قادرند سیگنالهای الکتریکی ناشی از فعالیت عصبی را دریافت کرده و امواج مغزی را به فرمانهایی مانند ضربه روی کیبورد یا حرکت نشانگر روی نمایشگر تبدیل کنند.
پل پس از فعالسازی این تراشه، همکاری خود را با مهندسان نورالینک آغاز کرده تا کاربردهای بالقوه این دستگاه برای بازیابی استقلال و خودمختاری در فعالیتهای روزمره بررسی شود.