ژاپن برنامه جدید انرژی خود را اعلام کرده است و بر اساس آن، شرکتهای برق میتوانند عمر رآکتورهای هستهای را از ۶۰ سال فراتر ببرند، مشروط به رعایت استانداردهای سختگیرانه ایمنی پس از فاجعه فوکوشیما، همچنین ساخت رآکتورهای مدرن همچون رآکتورهای مدولار کوچک (SMR) در محل واحدهای قدیمی در حال بازنشستگی، در دستور کار قرار دارد.
بر اساس این پیشنویس، ۱۴ رآکتور کنونی که یا خاموش هستند یا برای از رده خارج شدن برنامهریزی شدهاند، کاندیدای اصلی جایگزینی محسوب میشوند. این واحدها در نیروگاههایی همچون کاشیوازاکی-کاریوا، تاکاهاما و گنکای قرار دارند. شرکتهای برق باید پیشنهادهای خود را برای بازبینی نظارتی ارائه دهند و تصمیمات نیمایی تا اواخر دهه ۲۰۲۰ گرفته خواهد شد.
مقامات ژاپنی تأکید میکنند هر رآکتور پیش از دریافت مجوز باید استانداردهای سخت سازمان تنظیم مقررات هستهای را پاس کند. این استانداردها شامل سیستمهای برق پشتیبان، تهویه فیلترشده و برنامهریزی تخلیه است، با این حال افکار عمومی درباره انرژی هستهای همچنان دوپاره است؛ برخی جوامع بهدنبال مزایای اقتصادی هستند و برخی دیگر از حوادث احتمالی و دفع زبالههای هستهای میترسند.
ساخت رآکتورهای جدید یا نوسازی واحدهای قدیمی نیازمند سرمایهگذاری کلان است. دولت در حال بررسی یارانهها و ضمانت وامهاست، اما منابع بودجهای محدود است. در عین حال، گروههای زیستمحیطی همچون گرینپیس معتقدند سرمایهها بهتر است صرف توسعه انرژیهای تجدیدپذیر و بهرهوری انرژی شود، نه انرژی هستهای که آن را «پرهزینه و کند در ساخت» میدانند.
با وجود همه چالشها، دولت ژاپن مصمم است سهم هستهای در تولید برق را از کمتر از ۱۰ درصد در سالهای اخیر به ۲۰ تا ۲۲ درصد تا سال ۲۰۳۰ برساند. نسخه نهایی این سیاست انرژی پس از مشورت عمومی و بازبینی پارلمانی، اواخر سال جاری تصویب خواهد شد.